Indringers

Krom gebogen, half strompelend, maar blij dat ik weer thuis ben stap ik uit de auto. Achterin zit onze eerste nieuwe aanwinst; piepkleine Laurie. Drie dagen geleden ben ik met een keizersnede van haar bevallen. In het ziekenhuis ben ik heerlijk in de watten gelegd door de verpleegsters en de dame van het eten. Naast de pijn puur genieten!

Vanochtend heb ik ‘ze’ gebeld. Keurig zoals mij is opgedragen door de verloskundige. Zodat ik vanaf het moment dat ik thuis kom, direct nauwkeurig geïnstrueerd kan worden. Of eigenlijk manlief, want zelf kom ik niet verder dan een paar meter uit mijn bed met het tempo van een slak. Voor zover mogelijk bezitten zij de handleiding van ons kersverse aanwinst. De kraamzorg.

P1040548

Een terugkerend onderwerp rond deze leeftijd, waarin er altijd minstens 1 maar meestal meer personen in je omgeving zwanger of pas bevallen zijn. De meningen zijn verdeeld. Toch heb ik het idee dat ik bij de minderheid hoor. De kraamzorg, ik heb er een hekel aan! Naast het verzorgen van baby en moeder, een  schoonmaakster, met gebrekkige medische kennis en in ons eerste geval een mond die niet stil staat….een indringer in mijn huis!

49 Uur is het standaard uur aan zorg. Beginnend bij 8 uur per dag. Een fulltime werkdag dus! Waarvan de baby zeker 6 uur slaapt. Wellicht komt het omdat ik geen borstvoeding heb gegeven, een flesje in een minuut is gemaakt en in ons geval in 5 minuten is opgedronken. Maar waar moeten die 8 uur aan zorg mee gevuld worden?

Mijn eerste kraamverzorgster wist het ook niet. Met de nodige nesteldrang voorafgaand aan de bevalling, was ons huis spik en span. Poetsen was overbodig. De stofzuiger ging er iedere dag even doorheen, maar als je niet in een vrijstaande villa woon ben je daar binnen 15 minuten mee klaar. Manlief was thuis en zorgde voor de nodige boodschappen. Kraambezoek hadden we op een laag pitje gezet, in verband met de zware bevalling. Resultaat? Aan één stuk Brabants gebabbel aan mijn bed over koetjes en kalfjes. Gezellig? Nee! Meer gedachtes als “ik ben net bevallen, zit niet op jou te wachten, hou alstublieft je mond!”.

Natuurlijk, ze deed keurig Laurie samen met ons in bad, smeerde mijn boterhammen, warmde flesjes op, nam mijn temperatuur op, bekeek mijn wond en voelde naar het zakken van mijn baarmoeder. Juist….ze ging eens even lekker drukken op een buik, die net geopereerd was. Een zware  ‘no go’ voor een kraamverzorgster (wat ik toen niet wist).

Na een aantal dagen werd ze afgewisseld door een totaal ander type. Geordend, nauwkeurig, vasthoudend aan de regels. Na een week (incl. het ziekenhuis) oraal getempt te zijn, vond zij het zwaar onverantwoord en móest het volgens haar rectaal. Na dit goed beargumenteerd geweigerd te hebben, was ze nogal beledigd. Pech! Ook haar deskundigheid bleek later tegen te vallen. Bij het eindgesprek stapte ze in de ‘doktersschoenen’ door mij te adviseren binnen een paar dagen te stoppen met mijn ijzertabletten voor bloedarmoede. “Ja maar….de gynaecoloog zei toch echt dat ik deze pillen 6 weken moest slikken”. Veel zinnigs kwam er toen niet meer uit.

Met een grote glimlach en bijna nog blijer als toen Laurie net geboren was, hebben we met wat bloemen en een bon ‘afscheid’ genomen. “He he, nu kunnen we eindelijk alles op onze manier doen”, zeiden we tegen elkaar, gevolgd door “dit doen we NOOIT meer!”

PS: De tweede keer hebben we het anders aangepakt. 3 Uur kraamzorg per dag. Meer dan genoeg! Ontbijtje, stofzuigen, badje, flesje….en daarna ‘dag kraamzorg, hallo gezinstijd’. Samen genieten van een nieuw wondertje zonder ‘indringer’!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Blogs en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Indringers

  1. Ingrid zegt:

    Wauw en ik maar denken dat ik de enige was! Wat een herkenning! Ik heb het precies hetzelfde ervaren. Kraamzorg werd mij aangepraat terwijl ik het zelf absoluut niet zag zitten. Ik ben introvert en wilde het liefst eerst rustig aan alleen met manlief wennen aan dat enorme wonder dat ons was overkomen. Kon het gewoon niet bevatten dat we een zoon hadden gekregen. Maar je bent nog niet thuis en daar is de vreemde onbekende `indringer` Jemig, wat heb ik me ongemakkelijk gevoeld. Ik moest de hele tijd met haar praten, terwijl manlief het huis ontvluchtte voor de ene na andere boodschap en zat met het schaamrood op de wangen als ze opmerkingen maakte over het stof op de schilderijtjes aan de muur (oke…hier dus geen nesteldranggedrag vertoond) Ik heb wel borstvoeding gegeven en dacht daarom gebruik te kunnen maken van haar kennis want wist ik veel hoe je een baby moet aanleggen, hoe lang etc? Wat deed het pijn en toen ik vroeg of het normaal was dat er na een paar dagen bloed uit mijn tepel kwam antwoordde ze alleen dat het geen kwaad kon voor de baby. Ik telde de dagen af en eindelijk kon ik opgelucht adem halen want het zat er voor mijn kraamhulp op. Jippie, nu kon ik lekker aanmodderen en onhandig doen met mijn kindje zonder dat er op me werd gelet. Tja diezelfde nacht werd ik wakker met 41.9 graden koorts en rode vlekken op mijn borst..Borstontsteking. Enkele weken daarna (na de 5e borstontsteking) naar een lactatiekundige gegaan en wat bleek; mijn kraamhulp had me niet goed geleerd hoe ik mijn zoontje moest aanleggen. Grrrrr. Helaas hier geen tweede kindje maar inderdaad als dat wel zo zou zijn geweest, dan ook echt maximaal 3 uur per dag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s