Hoor ik iets?

Ik lig in bed. Buiten is het tropisch warm. De ramen in de slaapkamer staan op een kier, elk fris briesje in de slaapkamer is welkom. Buiten klinkt het geroezemoes van een verjaardag bij de buren. Mijn gedachten gaan terug naar 4 jaar geleden. Hetzelfde geluid, medio juli, maar dan de ramen dicht en het weer minder tropisch.

Ik ben een lichte slaper. Ik slaap goed, maar met een beetje geluid ben ik al snel gewekt. Een waakhond. Nog nooit sliep ik zo lekker als de dagen dat ik valium slikte voor een nekblokkade. Wat een rust. Sindsdien lijkt het wel alsof mijn lichaam iets beter de ‘diepe slaapmodus’ weet te vinden. Maar door harde regen, onweer, het huilen van mijn kind, het binnenkomen van mijn man of de wekker heen slapen is voor mij ondenkbaar.

“Hoor ik iets? Wat hoor ik? Is dat in onze tuin?”. “Nee joh, dat is gewoon bij de buren”. Een terugkerend gesprek in bed, een aantal keer per week. Ik er van overtuigd dat ik dit keer toch écht ‘iets’ hoor en Lex die dit stellig ontkent. Soms geloof ik hem op zijn woord, soms kan ik het niet laten toch even te kijken…om tot de conclusie te komen dat er niets is.

Medio juli, 2009. Hetzelfde terugkerende gesprek, de verjaardag bij de buren, een uur of half 12. De dag ervoor waren we teruggekomen van onze vakantie. De vakantie waarin een schilder al onze ramen had geschilderd en niet alle raamhendels van de bovenraampjes had afgemonteerd.  Vermoeid lagen we in bed. “Hoor ik iets?”. “Nee joh, dat is bij die verjaardag van de buren”.

Ik schrik wakker uit mijn slaap, 1.30 uur. Nu hoor ik écht iets! Mijn nachtmerrie is werkelijkheid. Ik hoor 100.000 procent zeker te weten voetstappen, zware voetstappen in mijn huis. Ik tik Lex aan die inmiddels ook is ontwaakt. Waar ik verstijfd in bed lig, nog net niet verstopt onder de dekens, springt hij als eerste reactie uit zijn bed. Van alles flitst er door mijn hoofd ‘nee, niet doen!, wat nu! HELP!’. Inmiddels hoor ik stemmen…mannenstemmen!

Lex staat in zijn onderbroek bovenaan de trap en ziet het licht van zaklampen door de gang. Het licht verplaatst zich naar Lex. “Politie Zuid Holland Zuid!”. “Mo, het is de politie. Kom. Niets aan de hand”.

Politie? Nog enigszins versuft, maar tegelijkertijd vol adrenaline schiet ik in mijn badjas. Een paar seconde later zitten we op de bank. Lex in zijn onderbroek, ik in mijn zwaar charmante badjas en twee politiemannen. Wat is hier in hemelsnaam aan de hand?

Een inbraak, vier jongens, meerdere inbraken, een paar huizen verder op heterdaad betrapt, een achtervolging gevolgd door een (gedeeltelijke) aanhouding. Een deel van onze spullen werden op straat gevonden, onze achterdeur stond wagenwijd open. De politie liep verkennend ons huis in, waar ze na een inbraak met 4 personen en een hond in een bench, niet verwacht hadden iemand thuis aan te treffen. Daar slaap je toch immers niet doorheen?

Ik, ik die nergens door heen slaapt, ieder geluidje hoort, ik heb VIER!! mannen in mijn huis gehad, zonder ook maar iets te horen? Na ja niets, ik had ‘iets’ gehoord. Maar na de ontkenning van Lex ben ik prinsheerlijk verder gaan slapen. Onze 8 maanden oude boomer heeft geen blaf gegeven. Waarschijnlijk trillend van angst in zijn bench (na deze gebeurtenis vertoonde hij wel licht discriminerend gedrag naar mannen met een donker uiterlijk en kroeshaar).

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Creatieve jongens zijn het geweest. Gelegenheidsinbrekers. Met een stok, een stukje plastic tas en een onkruidwieder hadden ze hét wapen. Door het ongemonteerde bovenraampje konden ze met het wapen mijn tas met sleutels hengelen, waarna ze keurig door de achterdeur naar binnen zijn gekomen.

De vangst? Mijn tas met portemonnee, paspoort, sleutels en fototoestel en Lex zijn autosleutels. Ze vermoedden dat er niemand thuis was, maar toen zij onze heldhaftige boomer van 20 centimeter hoog zagen, hebben ze toch maar rechtsomkeer gemaakt. Dorstig, want ook een pak jus d’orange was verdwenen uit de koelkast.

Slordig, een lokkertje, mijn tas in het zicht bij de achterdeur?  Nog iedere dag ben ik blij dat deze voor het graaien lag. Wat als ze naar boven waren gekomen? Wat was er dan gebeurd? Uit de stukken achteraf bleken deze lieve jongens onder invloed te zijn van drugs. Een olievlek van een zaak, met vele criminele activiteiten op hun naam. Niet moeders liefste dus.

Mijn les…

Waardevolle spullen? Die laat ik beneden.  Neem alles maar mee, als je maar niet naar boven kom!

Advertenties
Geplaatst in Blogs | Tags: , , | 1 reactie

Glamping?!

Glamping is hét. De charme van kamperen, maar dan een tikkie luxer en comfortabeler. Een weekendje weg. Dat was het idee. In de meeste huisjes van Landal of Center Parcs wil ik nog niet dood gevonden worden. Ongezellig, kaal, vies. Geen optie. Kamperen!  Wat is er nu leuker voor kinderen? Als kind ging ik jaar in jaar uit op vakantie naar luxe campings in Frankrijk. Als heel klein kind in een tent, later in een stacaravan of kant-en-klare tent. Niets dan goede herinneringen.

Na alle luxe vakanties met de kinderen, dit keer een weekend een beetje back to basic. Een tent, safaritent. Ingericht met goede bedden, een keukentje en koelkast. Het liefst wilde ik daar zo min mogelijk hoeven doen. Zon, zwembad, meertje, speeltuin, terrasje, minidisco, genieten. Goed voorbereid gingen we op pad. De boodschappen deed ik van tevoren. Ik bereidde wat maaltijden en snacks voor. Zo zou ik daar in mijn hangmatje in de zon met koud drankje en een leuk tijdschrift mijn tijd doorbrengen, terwijl manlief de kinderen vermaakt in de speeltuin aangrenzend aan de tent. De weersvoorspelling 26 graden en zon. Succes gegarandeerd.

Bij aankomst zag de camping er picobello uit. Aan niets ontbrak het. Van een grote waterspeeltuin, tot indoor speelparadijs, leuke terrasjes en keurig sanitair. De tent? Het blijft een tent, maar een prima onderkomen (met goed weer). Een loungeset op de veranda, een hangmat op het gras een speeltuintje voor onze neus.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De geboekte kinderstoel ontbrak, het campingbedje stond keurig ingeklapt klaar. Een bijbehorend matrasje en linnen ontbraken. Nog voor het avondeten ging manlief naar de receptie, ervan uitgaande dat we binnen no time de ontbrekende stukken zouden ontvangen. Voor half 8 zouden ze langskomen. Na een avondmaaltijd op de grond aan een lage loungetafel te nuttigen, was het bedtijd voor de kinderen.

De medewerker kwam perfect getimed aan met een kinderstoel en een nieuw campingbedje, zonder matras! Toen ik nogmaals aangaf dat het niet om het bedje ging maar om een matras en linnen, keek ze me aan of ze water zag branden. Een matras? Je weet wel….zoiets waar je op slaapt, dus niet een licht gewatteerde houten campingbedbodem a-la een boxspring zonder matras! GLÁMPING was het toch? Dit geldt niet voor de allerkleinsten?

Helaas viel het kwartje die avond niet. Om onszelf stress te besparen besloten we zelf creatief te zijn. Slapen op een dekbed werd door onze dreumes niet gewaardeerd en geaccepteerd. Waarna ik haar in het grote bed te slapen heb gebracht. Iets later en vermoeider dan normaal vielen onze kinderen heerlijk in slaap….

BAMBERDEBAM TROMMELDETROM FLUITERDEFLUIT!!!!! 50 man in blauw witte pakjes. Dit meen je niet? Een fanfare-orkest! Op 10 meter! Van ónze tent vandaan! Waarbij ik jullie eraan wil herinneren dat een tent niet beschikt over enig isolatiemateriaal en peuters (en dreumessen!) makkelijk angstig kunnen zijn bij harde tot zeer harde geluiden. Laat staan als je voor het eerst in je leven in een tent slaapt na een vermoeiende dag.

Waar het er even op leek dat de kinderen er doorheen zouden slapen, werden ze beide krijsend wakker. Laurie zeer bang voor de harde trommels die nog net niet naast haar bed  stonden. Na een lang rondje lopen over de camping, ver weg van de herrie, hield het getrommeld een half uur later dan gepland om half 10 in de avond op. Waarop onze kinderen voor 10 uur eindelijk in dromenland waren.

Om half zes werd de eerste, met dikke wallen, weer gewekt door de camping-haan. En kort daarna werd ook de andere telg wakker. Ondanks dat er een redelijk gezellig dag volgde, waarbij peuterlief angstig was voor alles door vermoeidheid, nergens zin in had, maar niet de hele camping op stelten zette, zijn we aan het einde van de dag toch maar weer richting huis gereden. Bang wat de volgende entertainment avond voor ons in petto had. Een mooi weer weekend laat ik me in Nederland niet afnemen. Een gegarandeerde goede nacht thuis en een bezoekje aan het strand de volgende ochtend leek ons de beste optie.

Conclusie: Noem me een luxepaard, maar geef mij de volgende keer maar weer een mooi, volledig ingericht huisje op een mooie camping in Frankrijk. In Nederland houden we het op hotels met familiekamers! Glamping = kamperen = kramperen. Eens, maar nooit meer!

Geplaatst in Blogs | Tags: , , , | 4 reacties

Vilten bloemetjes!

Schattige rokjes, jurkjes, jumpsuits, haarclipjes, haarbandjes….meisjes, je kan blijven shoppen voor ze! En hoe leuk het ook is, het is een dure hobby.

Hoewel ik mijn kinderen echt niet alleen in merkkleding stop (misschien 15% is merkkleding vanuit de sale, de rest voornamelijk H&M, Zara, Hema, WE, V&D enz.) koop ik eigenlijk zelden iets bij de goedkopere textielwinkels. Laatst ging ik even naar de Zeeman op zoek naar een legging voor Jula. En laat ik daar nu een paar leuke, maar vrij simpele jurkjes zien hangen. Vier euro per stuk! Inslaan dus!

Ik kocht wat vilt, knoopjes, textiellijm en broches bij de stoffenkraam en zie hier het resultaat.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vilten bloem broches,  leuk om ieder (simpel) meisjes kledingstuk mee op te pimpen!

Nog een snel en gemakkelijk klusje ook. Veel meer dan 10 a 15 minuten per broche was ik niet kwijt! Google even naar ‘vilten bloemen’ en je doet tientallen ideeën op.

Geplaatst in Inspiratie | Tags: , , | 3 reacties

Monstersap

Wow, het is me gelukt! Na 1001 pogingen om mijn peuter groente binnen te laten krijgen, is het me gewoon zonder enkele moeite gelukt. Hoe? De groene smoothie!

Mijn eerste uitprobeersel was met ingrediënten die ik in mijn koelkast had liggen; mandarijnen, citroen en avocado. Na een geslaagde poging heb ik er de tweede keer spinazie in gedaan. En wat denk je? “Mama, mag ik meer?”. Heel vreemd, mijn peuter die meer groente wil.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Plan van aanpak

Ik maakte de smoothie, zag de kleur en dacht…..dit ga ik ze niet voorschotelen! Als ze het alleen al ziet zegt ze waarschijnlijk “bah, lust ik niet”. Dus nam ik zelf een glas tijdens de lunch, met een leuk rietje en toen: “Mam, wat is dat?”. “Dat is monstersap! Als je een slokje neemt, word je een monster, kijk maar”. Ik nam een slok en ging daarna brullen als een monster. Dat was natuurlijk leuk, waarop vervolgens beide dames een heel glas leeg dronken met hard gebrul tussendoor.

Benodigdheden

Fruit & (blad)groenten. Een combinatie zoals jij hem lekker vindt!

Ik gebruikte de volgende fruit en groenten + 2 glazen water (hier haal ik ongeveer 4 glazen uit):

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Even tussendoor proeven. Als de groentesmaak overheerst doe ik er nog wat extra limoen, citroen of sinaasappelsap door om de fruitsmaak te laten overheersen.

Omdat ik weet dat Laurie niet houdt van ‘stukjes’ in haar drinken, heb ik eerst het fruit in de blender gedaan en daarna door de zeef gehaald. Oke, het aantal vezels neemt dan wel af, maar de groente gaan er wel in zijn geheel doorheen.

Drink smakelijk!

PS: En vergeet niet te brullen als een monster, whaaaaaauuwww!

Geplaatst in Recepten | Tags: , , , , , | 5 reacties

IJsje gezond

Laatst heb ik het boekje ‘De boodschappencoach’ van Ralph Moorman aangeschaft. Ik kwam de tip tegen op Twitter. 465 Supermarktproducten, verdeeld per categorie en onderverdeeld in aanraders en afraders. Leuk!

Ralph Moorman, levensmiddelentechnoloog, pleit voor geen geraffineerde suikers, geen gluten, geen lactose en geen E-nummers. Het hormoonsysteem (o.a. insuline) zoveel mogelijk in balans houden. Ook natuurlijke suikers niet onbeperkt eten en het liefst combineren met vet. Zoveel mogelijk natuurproducten eten dus.

Ik ben niet van de uitersten en zal dit dan ook nooit volledig toe kunnen en willen passen. Maar dit meenemen in mijn huidige eetpatroon en die van de kids, om het een stukje gezonder te maken vind ik een leuke uitdaging.

En ook de lekkere dingen, zoals ijs, kunnen een stuk gezonder!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Benodigdheden

  • Diepvriesfruit (in dit geval mango)
  • Naturel sojayoghurt of griekse/turkse yoghurt
  • Verse slagroom
  • Bramen
  • Pure chocolade (zo puur mogelijk, hoe puurder hoe minder suiker. Ik gebruikte een reep met 72% cacao)
  • Eventueel wat honing

Bereiding

Doe het diepvriesfruit in de keukenmachine en maal fijn. Schep er iedere keer een schep sojayoghurt bij totdat het ijs de gewenste dikte heeft. Voeg eventueel een klein beetje honing toe. Het ijs kan direct geserveerd worden of nog even bewaard worden in de vriezer. Klop de slagroom (met wat honing) stijf. Serveer het ijs met de slagroom, verse bramen en een stukje pure chocolade.

En tadaaaa…een heerlijk toetje! IJsje gezond!

Geplaatst in Recepten | Tags: , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Pluk het moment!

Ik word wakker. Beneden klinkt gezellig geklets en gelach. Lex is beneden met de meiden. Ze hebben ‘uitgeslapen’ (lees 6:30) en zijn zo te horen met het goede been uit bed gestapt.  Ik lig, zoals iedere ochtend, nog even in bed. Manlief start op terwijl ik mij mentaal voorbereid op de altijd drukke dag met de kinderen. Ik doe het gordijn open. Geen strakblauwe lucht met 25 graden, maar het is droog en een aangename temperatuur. Fijn, mijn meiden worden nogal kriegel van een dag binnen spelen. Dit belooft een goede dag te worden. De juiste voorwaarden zijn geschept, deze dag kan niet meer stuk. Toch?!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet is 7.00, opgewekt en vol energie ga ik naar beneden. ‘Mama, wat gaan we doen vandaag? Mama, ik wil naar buiten! Mama, het is mooi weer’. Ook goedemorgen! Ik ben nog geen minuut beneden of deze vragen worden, dagelijks, op me afgevuurd. De ervaring leert dat het niet slim is dit direct te beantwoorden. Het tijdsbesef van mijn peuter is nog beperkt. Straks, over een uur, vanmiddag? Onduidelijk. ‘Nu!’ dat snapt ze. Ik hou het nog maar even vaag; “we gaan eerst binnen spelen, je zusje moet nog even slapen en als ze wakker wordt gaan we aankleden…..en dan, dan gaan we naar buiten”. Wat dat ‘naar buiten’ inhoudt moet ik zelf ook nog even bedenken.

De ochtend verloopt vlekkeloos. Jula doet keurig haar slaapje, Laurie werkt mee met aankleden en ik ben uitgerust. Ik besluit, zoals vaak, eerst de dagelijkse boodschappen te doen. Vervolgd door een bezoekje aan de bibliotheek. Vrolijk stappen we op de fiets, doen de boodschappen, stoppen voor een stukje worst op de versafdeling, Jula houdt zich gedeisd bij de kassa, ik reken af en Laurie speelt even in het speelhoekje. Klaar! Op de fiets naar de bibliotheek.

En dan….”oh neeeeee mamaaaaa”, hoor ik Laurie huilen of eigenlijk krijsen. Laurie zit achterop in haar zitje op mijn fiets. Een moederfiets wel te verstaan mét dubbele standaard. De kans op omvallen is nihil. Nu blijf ik (bijna) altijd naast de fiets staan, maar laat Jula’s grootste hobby nu weglopen zijn. Op het moment dat ik Laurie in de fiets zet, besluit zij een sprint te trekken. Ik ren haar achterna om haar snel te vangen. En dan hoor en zie ik het in mijn ooghoeken  gebeuren, de fiets valt langzaam om….

Ik trek een sprint richting de fiets, samen met een andere vrouw. Gelukkig staat hij naast een muur, wat het vallen vertraagt en weten we hem tegen te houden. Bij Laurie zit de schrik er goed in, ze huilt hard. Met één hand probeer ik Jula en de fiets vast te houden, om met mijn andere hand Laurie enigszins te troosten. De behulpzame doch chagrijnige vrouw kijkt mij verwijtend aan. “Moet u niet even uw kind troosten?!”. Alsof het nog niet vervelend genoeg is, besluit deze vrouw mij nog even extra te irriteren. ‘Rot op mens’, denk ik en waarschijnlijk heb ik ook zo gekeken. Ze liep er snel vandoor.

Ik kalmeer Laurie en zie dat een poot van de standaard in een voeg van een tegel stond. Stomweg pech dus! Al zou mevrouw Chagrijnig daar anders over gedacht hebben. Waar Laurie soms nog de neiging heeft in een tegenvaller te blijven hangen, valt het dit keer mee. We besluiten vol goede moed en positiviteit onze dag te vervolgen met een bezoekje aan de bieb.

Laurie rent de bibliotheek binnen. “Mama, ik moet plassen!”.Oke, zullen we even naar de wc gaan?”, vraag ik. “Ik denk dat hier geen wc is”, zegt Laurie. Op het moment dat ik haar wil meenemen naar de wc, bedenkt ze zich. Ze hoeft niet te plassen, maar wil een trein bouwen. Ze kan haar plas goed ophouden en we spreken af dat ze nog even haar trein afbouwt om daarna toch echt nog even te gaan plassen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEn dan….”mamaaaaa ik heb in mijn broek geplast!”. Ze komt wijdbeens aangestrompeld. Waar ze soms nog als ongelukje een klein plasje of een paar druppels laat lopen, is ze nu volledig nat tot aan haar sokken aan toe. ‘Great’ denk ik, op naar de wc. Mission Impossible! Een peuter verschonen die afgestudeerd is op het tegenwerken van aan –en omkleden en ondertussen een dreumes  in het  onhygiënische donkere hok in de gaten houden. Tijdens het uittrekken van de zeer natte en dus stroeve spijkerbroek, sokken en schoenen bij Laurie, besluit Jula de wc nader te onderzoeken. Waar het begint met het graaien in een prullenbak, eindigt ze met haar handen spetterend in de wc-pot.

Daar waar deze dag begon met ‘het kan niet meer stuk’ gevoel, ben ik er nu wel weer even klaar mee. Ik trek mijn kroost uit de wc, graai wat boeken en stap weer snel op de fiets, met twee chagrijnige kinderen. Van energiepijl 100 naar -10. En dat in een uur tijd!

Carpe diem, pluk de dag. Waar ik altijd al wist dat het leven niet maakbaar is, het komt zoals het komt, wordt ik hier met kinderen dagelijks op gewezen. Niet pluk de dag, maar pluk het moment! Want in een uur tijd kan de bui volledig omslaan.

Geplaatst in Blogs | 2 reacties

Suikervrije muffins

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Benodigdheden:

  • 125 gram volkoren meel
  • 125 gram bloem
  • ½ zakje bakpoeder
  • 3 eieren
  • 100 ml melk
  • 2 handjes blauwe bessen
  • 2 handjes rozijnen
  • 1 grote of 2 kleine appels
  • 1 banaan
  • Vanillestokje
  • 1 a 2 theelepels koek –en speculaaskruiden
  • 25 gram boter op kamertemperatuur
  • Muffin bakvorm
  • Papieren muffinvormpjes

Bereiding:

Verwarm de oven voor op 160 graden.

Snijd de appel in kleine stukjes. Meng het volkoren meel, de bloem, bakpoeder, de kleine stukjes appel, de besjes, rozijnen en de koek -en speculaaskruiden met elkaar. Doe de eieren in een kom, voeg de melk, de zachte boter en de banaan in kleine stukjes toe. Snijd het vanillestokje open en schraap de binnenkant leeg en voeg dit ook toe. Meng de eieren, banaan en vanille met een staafmixer. Voeg het mengsel toe aan de rest en roer tot een egaal beslag.

Doe de papieren muffinvormpjes in de bakvorm. Verdeel het beslag gelijkmatig over (12) vormpjes. Bak de muffins goudbruin in circa 20-25 minuten gaar. (Tussendoor prikken met een satéprikker. Komt de prikker er schoon uit, dan zijn de muffins klaar)

Het is dan niet zo zoet als een normale muffin, maar lekker is het wel! Gezond, suikervrij (op fruitsuikers na dan) en voedzaam door het volkorenmeel.  Ook lekker als ontbijt.

Geplaatst in Recepten | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen